METAFYSIKOS

KALWS HRTHATE
 
ΦόρουμΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΚατάλογος ΜελώνΟμάδες ΜελώνΕγγραφήΣύνδεση

Μοιραστείτε | 
 

 ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ - Ο νους δεν «βλέπει» την πραγματικότητα

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
KOMMARAS
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 70
Ημερομηνία εγγραφής : 22/08/2008
Ηλικία : 33

ΔημοσίευσηΘέμα: ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ - Ο νους δεν «βλέπει» την πραγματικότητα   Σαβ Αυγ 23 2008, 01:44

Διαφορετικό τμήμα του εγκεφάλου «διαβάζει» τα τοπία και άλλο βλέπει τα πρόσωπα

Είναι το σημείο όπου η φαντασία και η πραγματικότητα συγκλίνουν. Σημείο υπαρκτό ­ βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου και οι επιστήμονες το έχουν πια εντοπίσει με ειδικά ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα. Μπορούν πλέον να πουν με σιγουριά, πως είτε φαντάζεστε είτε πράγματι βλέπετε κάτι, για το μυαλό σας είναι ακριβώς το ίδιο

Όταν κάποιος βλέπει ένα πρόσωπο ή μια εικόνα, ενεργοποιείται μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου του. Κι όταν πάλι φαντάζεται ένα πρόσωπο ή μια εικόνα, ενεργοποιείται η ίδια ακριβώς περιοχή. Για το μυαλό του, δεν αλλάζει απολύτως τίποτα... Όσο για την ομάδα από το Τεχνολογικό Ίδρυμα της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) που έκανε την έρευνα, σε έκθεσή της αναφέρει πως μπορούν να πουν (με σιγουριά και ακρίβεια που φθάνει σε ποσοστό το 85%) αν κάποιος σκέπτεται ένα πρόσωπο ή μια εικόνα, αρκεί μόνο να δουν πώς ακριβώς ενεργοποιείται ο εγκέφαλός του.

«Χρησιμοποιούμε, λίγο έως πολύ, τα ίδια εργαλεία του εγκεφάλου μας, όταν στ' αλήθεια βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας κι όταν απλά τον φανταζόμαστε», αναφέρει η Nancy Kanwisher, αναπληρώτρια καθηγήτρια στην ομάδα του ΜΙΤ που ασχολείται με την επιστήμη του εγκεφάλου και της συνείδησης. Η Kanwisher, σε συνεργασία με την Kathleen O'Craven από το Ερευνητικό Ινστιτούτο Rotman που βρίσκεται στο Τορόντο του Καναδά, εργάστηκαν μαζί με μία ομάδα εθελοντών και μελέτησαν έγχρωμες μαγνητικές απεικονίσεις του εγκεφάλου τους (ονομάζονται fMRI), σε διάφορες περιστάσεις. Δημοσίευσαν τα αποτελέσματα της έρευνάς τους στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Cognitive Neuroscience» και εκεί εξηγούν πως οι εικόνες που είχαν στα χέρια τους (κάτι σαν έγχρωμες μαγνητικές τομογραφίες) τους επέτρεψαν να δουν πώς ακριβώς κυκλοφορεί το αίμα στον εγκέφαλο και πώς δραστηριοποιούνται διάφορες περιοχές του, σε αληθινό χρόνο.

«Τα αποτελέσματα από τις έρευνες αυτές ενισχύουν τις μέχρι σήμερα ενδείξεις πως η αντίληψη και η φαντασία πηγάζουν από τους ίδιους μηχανισμούς του εγκεφάλου.

Επιπλέον, οι ειδικοί κατάλαβαμε πως το ποιες περιοχές του εγκεφάλου θα ενεργοποιηθούν όταν μια εικόνα (πραγματική ή... ονειρική) φθάσει στους... επεξεργαστές του νου, εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από το περιεχόμενο της εικόνας.

Σε προηγούμενες μελέτες τους οι Kanwisher και O'Craven είχαν αναγνωρίσει μια περιοχή του εγκεφαλικού φλοιού (ονομάζεται παρα-ιπποκάμπια περιοχή), η οποία ενεργοποιείται σε εικόνες εσωτερικού ή εξωτερικού χώρου, δεν δραστηριοποιείται όμως το ίδιο έντονα σε εικόνες προσώπων.

Μια άλλη περιοχή του εγκεφαλικού φλοιού (η ονομασία της οποίας δεν έχει ακόμη επιστημονική αποδοχή) αναποκρίνεται με ιδιαίτερα αυξημένη δραστηριότητα σε εικόνες προσώπων.

Στην πιο πρόσφατη έρευνά της, η επιστημονική ομάδα εστίασε το ενδιαφέρον της σ' αυτές τις δύο περιοχές και ζήτησαν από τους εθελοντές να κοιτάζουν φωτογραφίες ανθρώπων και τοπίων και στη συνέχεια να δημιουργήσουν, με τη φαντασία τους και με τα μάτια κλειστά, αναπαραστάσεις για την καθεμία από τις εικόνες που είδαν.

Σε κάθε περίσταση, οι επιστήμονες μελέτησαν με προσοχή τις εικόνες fMRI, του εγκεφάλου, που είχαν στα χέρια τους, οι οποίες, όπως γράφουν στην εργασία τους, «αποκάλυψαν εκπληκτική ομοιότητα (σχεδόν ταύτιση) των περιοχών του νου που δραστηριοποιούνται όσο κάποιος φαντάζεται κάτι, με εκείνες που ενεργοποιούνται όταν κάποιος βλέπει στην πραγματικότητα κάτι».

Τέλος, δοκίμασαν ένα παιχνίδι πιθανοτήτων, θέλοντας να δουν αν μπορούν να καταλάβουν πότε κάποιος σκέπτεται ή βλέπει ένα πρόσωπο και πότε ένα τοπίο, μελετώντας μόνο τις μαγνητικές έγχρωμες εικόνες του εγκεφάλου του. Και στο 85% των περιπτώσεων, έπεσαν διάνα...

Ο εγκέφαλος έχει το... δικό του χιούμορ

Ο Robert Morris εκτιμά πως η τηλεπάθεια μπορεί να βρει εξήγηση, όταν η επιστήμη φτάσει σε ανεξερεύνητες περιοχές του νου

Διαφορετικά είδη αστείων ενεργοποιούν και διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου. Υπάρχει όμως ένα και μοναδικό σημείο (μια «νησίδα αστείων») στον ανθρώπινο νου, η οποία γνωρίζει το γέλιο, τη διασκέδαση και τη χαρά που προκαλεί. Δύο ειδικοί, ο Vinod Goel απο το Πανεπιστήμιο του York στο Τορόντο του Καναδά και ο Raymonf Dolan από το Ινστιτούτο Νευρολογίας του Λονδίνου θέλησαν να ακολουθήσουν τις διαδρομές των αστείων και να εντοπίσουν τις περιοχές του νου, όπου ξαφνικά ένα αστείο προκαλεί το γέλιο.

Οι ερευνητές εργάστηκαν με μία ομάδα 14 υγιών εθελοντών και μελέτησαν επίσης έγχρωμες μαγνητικές εικόνες (fMRIs) του εγκεφάλου τους, για να δουν πώς αντιδρούν σε δύο βασικές κατηγορίες ανεκδότων. Τα μισά ανέκδοτα ήταν σημασιολογικά (για παράδειγμα: «Γιατί οι καρχαρίες δεν τρώνε δικηγόρους; Λόγω συναδελφικής αλληλλεγγύης») και τα άλλα μισά ήταν ευφυολογήματα (όπως: «Γιατί αυτοί που παίζουν γκολφ φοράνε δύο παντελόνια μαζί; Γιατί το ένα έχει πάντα μια τρύπα).

Προς μεγάλη τους έκπληξη, οι επιστήμονες είδαν πως το κάθε είδος ανεκδότου επεξεργάζεται σε διαφορετικό σημείο του εγκεφάλου. Η πρώτη κατηγορία ανεκδότων φαίνεται ότι «χτυπάει» σε ένα δίκτυο που βρίσκεται στους λοβούς του κροτάφου, ενώ τα ευφυολογήματα ενεργοποιούν μια περιοχή που βρίσκεται κοντά σ' εκείνη που γεννά την ομιλία, στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου. Οι επιστήμονες ζήτησαν επίσης από τους εθελοντές να τους πουν ποια από τα ανέκδοτα βρήκαν πραγματικά αστεία. Και είδαν πως στα ανέκδοτα εκείνα με τα οποία οι εθελοντές γέλασαν ειλικρινά και με την ψυχή, ανεξάρτητα με το σε ποια κατηγορία ανήκαν, ενεργοποιήθηκε μια άλλη περιοχή του εγκεφάλου: στο μέσον του προμετωπικού εγκεφαλικού φλοιού.

«Αυτό το σημείο αποκτούσε δραστηριότητα μόνον όταν το ανέκδοτο ήταν πραγματικά διασκεδαστικό κι όχι όταν ήταν "χαζό", "παλιό" ή "προσβλητικό". Κι όσο περισσότερο άρεσε σε κάποιον εθελοντή το αστείο τόσο πιο έντονη ήταν η δραστηριότητα στη συγκεκριμένη περιοχή», αναφέρουν οι ερευνητές στην επιστημονική τους εργασία που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Neuroscience».

Αναζητώντας την επιστημονική εξήγηση της τηλεπάθειας

Ο Α κάθεται σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο με μισό μπαλάκι του πιγκ πογκ να καλύπτει το κάθε του μάτι και φορώντας ακουστικά που παίζουν διαφορετικούς ήχους σε κάθε του αυτί. Ο Β, σε ένα άλλο δωμάτιο, συγκεντρώνει την προσοχή του σε μια φωτογραφία, την οποία έχει επιλέξει τυχαία ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής. Η πιθανότητα ο Α να βρει ποια φωτογραφία κοιτάζει ο Β, κατά τύχη, έχοντας να επιλέξει ανάμεσα σε τέσσερις πιθανές φωτογραφίες, είναι συνήθως 25%, αλλά σε ορισμένα πρόσφατα πειράματα έχει φθάσει ακόμη και το 40%. Η όλη διαδικασία είναι το διάσημο πείραμα «Ganzfeld», που γίνεται με επικεφαλής τον επιστήμονα Robert Morris, που προσπαθεί εδώ και 15 χρόνια να αποκωδικοποιήσει και να εξηγήσει επιστημονικά τη διαδικασία που πολλοί ονομάζουν τηλεπάθεια.

Ο Morris εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και διευθύνει το εργαστήριο ερευνών παραψυχολογίας Koestler, ένα από τα κέντρα που αναζητούν την επιστημονική εξήγηση (αν τελικά υπάρχει) σε διαδικασίες που ακόμη σήμερα θεωρούνται «υπερφυσικές». Ένα από τα ερωτήματα που καλείται να απαντήσει με τις έρευνές του ο Morris είναι αν μπορούμε να διαβάσουμε ο ένας τις σκέψεις του άλλου. «Ακόμη δεν ξέρουμε την απάντηση. Μερικές φορές συμβαίνει», λέει ο ίδιος. «Ίσως να πρόκειται για μια άλλη πολύπλοκη διεργασία του εγκεφάλου που ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να κατανοήσουμε πλήρως».

Οι επιστήμονες σαν το Morris έχουν την ελπίδα αλλά όχι την πίστη που διακρίνει τους ανθρώπους που ασχολούνται με την παραψυχολογία. Αναζητούν ακόμη τις εξηγήσεις και μέχρι σήμερα, απλά παρατηρούν. Βλέπουν, σε ορισμένα πειράματα, ανθρώπους να μπορούν να διαβάσουν τη σκέψη άλλων και τα ποσοστά τους να αυξάνουν. «Είναι συνήθως άνθρωποι δημιουργικοί, καλλιτέχνες και μουσικοί, αλλά δεν έχουμε βρει διαφορές σε ό,τι αφορά την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα των ανθρώπων», λέει ο ίδιος, σε συνέντευξή του στο περιοδικό «New Scientist». «Ύστερα από τόσα χρόνια ερευνών, πιστεύω πως η επιστήμη δεν έχει ακόμη φθάσει στο σημείο που να μπορεί να δώσει εξηγήσεις, αλλά θα φθάσει κάποια στιγμή. Όταν ο ανθρώπινος νους πάψει να μας είναι τόσο άγνωστος και οι διεργασίες του λιγότερο πολύπλοκες στην κατανόηση»

_________________
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://metafysikos.darkbb.com
 
ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ - Ο νους δεν «βλέπει» την πραγματικότητα
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
METAFYSIKOS :: Basket :: ΓΕΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-
Μετάβαση σε: